Elmo promise me, after 11 years babalikan mo ako.. 

Yes, I promise. Mabilis lang ang 11 years, Julie. Don’t worry. 

I love you. Don’t you ever fall in love with someone else while you’re away. 

Babe, trust me. Ikaw lang ang mamahalin ko. Tsaka alam ko naman sa sarili ko na may  babalikan pa ako eh. After 11 years, kapag nakapag tapos na ako, papakasalan kita.

I smiled. Hearing those words coming from him makes my heart melt.

Aantayin kita, Moe. I love you.

He leaned towards me then he wrapped his arms around my waist then kissed me on my forehead.

I love you too, baby. Promise me you’ll wait.

I promise, Elmo. 

Then he lowered his head.

This will be our last kiss… For now. I thought.

——

11 years had passed and Elmo and I still haven’t communicated since he left. Pumunta siya ng States para mag aral. He’s an aspiring doctor that’s why it took him almost 10 years to finish his studies. 

We both decided to not communicate at all. Para hindi namin mamiss ang isa’t isa. Para hindi kami nag wo-worry habang magkalayo kami. At sinabi niya na baka hindi lang din mag work kung long distance relationship. That’s why I agreed. 

11 years. Wala akong ibang inintindi kung hindi ang mag aral. I graduated at one of the best universities in Manila with a course of Culinary Arts. And now, I have my own restaurant. Nakapagtapos ako ng pag aaral sa sariling kong pagsisikap. Working student and a scholar. Ganun daw talaga kung gusto mong umunlad. Maghirap ka muna.

Walang araw na hindi ko naisip si Elmo. Araw araw nagbibilang ako. Alam kong matagal nga ang 11 years. Pero dahil iniisip ko na para din naman sa future namin ‘to, okay lang. 

Hoy Julie. 

I snapped out of my thoughts.

Hey Maqui. Kanina ka pa? 

Hindi naman. Pero ikaw, kanina ka pa tulala diyan. Iniisip mo nanaman siya noh. Biro ni Maqui.

Maqui is my bestfriend since highschool. Kilala niya si Elmo. Alam niya ang lovestory naming dalawa. Nasubaybayan niya lahat yon kaya alam niya kung gaano kahirap ang dinanas naming dalawa.

Pwede bang hindi? Hahaha.

Hay nako, dumadami na tao dito sa restaurant mo oh. Tulala ka padin.

Hindi ko napansin yon. Last time I checked, ako pa lang kasi ang tao.

Oo nga noh. Ay, Maq wait lang ah? CR lang ako. 

Gora. Dito lang ako. Bilisan mo ha.

Without saying anything, I grabbed my shoulder bag then went to the powder room.

Pagkabukas na pagkabukas ko ng pinto ng Cr ay biglang may malakas na hangin ang bumulagta sa akin. Tumaas ang mga balahibo ko.

Creepy. Airconditioned ang restaurant. Paano magkakaron ng hangin? I thought. 

Ayoko namang takutin ang sarili ko kaya I just ignored it.

Dire-diretso akong naglakad sa loob at nag ayos sa tapat ng salamin. Ako lang ang tao sa loob but I can feel eyes on me.

Julie, tigilan mo nga. Stop imagining things. Tinatakot mo lang sarili mo. I thought again.

Hinanap ko ang powder ko sa loob ng bag ng biglang mahulog ang picture namin ni Elmo. 

Lagi ko iyong dala kahit saan man ako magpunta. Pakiramdam ko kasi, kasama ko din siya kapag dala dala ko iyon.

Pinulot ko ang litrato sa lapag.

Nang makatayo ako ay pinagmasdan ko ito.

Gwapo ka padin talaga. I miss you. Bulong ko.

Nang ilalagay ko na ang litrato sa loob ay marinig akong boses. At first, I thought it was just the people outside since madami na nga ring tao sa restaurant. But what surpised me is when the voice started whispering my name. 

Julie… It said. It was a cold and husky voice.

Nanlamig ako at di nakagalaw. 

Julie… Ulit nito. This time clearer and louder.

Paulit ulit lang ito. Pumikit ako, nagbabakasakali na tumigil ang boses na tumatawag sa akin.

Biglang nanahimik sa loob ng Cr. Kahit ganoon, ayoko pading imulat ang mga mata ko.

Julie. This time it wasn’t a whisper anymore. Pakiramdam ko ay nasa tabi ko na siya sa sobrang linaw ng boses nito.

Stop. Whoever you are, stop. I managed to say kahit takot na takot na talaga ako.

Then suddenly, biglang may nagbukas nang pinto na dahilan para ikagulat ko.

Ma’am Julie, ayos lang po ba kayo? Kanina pa po kayo hinahanap ni Ma’am Maqui.

Okay lang ako. Bulong ko at dire-diretsong lumabas ng Cr.

Naglakad ako papunta kay Maqui.

Maq, pinabless naman natin tong resto diba?

Oo naman. Bakit? Tsaka bakit ang tagal mo? Ano nangyari sa’yo? Ayos ka lang?

Nothing. 

Nothing? Tignan mo nga yang ichura mo. Mukha kang mauubusan ng dugo. What happned ba?

Kinwento ko ang nangyari kani-kanina lamang.

Ayy nako, friend. Sa tanda mong yan, natatakot ka sa ganun? I’m sure imaginations mo lang yon noh. I think kelangan mo lang magpahinga. Go, uwi ka na. Ako ng bahala dito.

No. Hindi pwede. Marami pa akong kailangang gawin. 

Hindi. Ako na. Baka mamaya ma confine ka pa eh. Ako na muna bahala dito. Maasahan naman ako eh. Sige na, magliwaliw ka muna. Simula ng umalis si Moe, nawalan kna ng time para sa sarili mo. Kaya ngayon, ienjoy mo muna.

I sighed. Thanks, Maq. Babawi na lang ako ah?

Naku hindi na kailangan. Sige na.

Bumeso ako kay Maqui at saka umalis na sa restaurant.

Buti na lang at hindi ko dinala ang kotse ko today. Ayokong mapag isa. Gusto ko maraming tao. Ayoko na ulit maexperience yung nangyari kanina.

Imbes na dumiretso sa bahay, pumunta ako sa lugar kung saan ko huling nakita si Elmo. Sa lugar kung saan kami laging napunta kapag wala kaming gagawin nuon. 

Bumaba ako ng taxi at napansin kong ganoong parin ang itsura ng lugar na ito. Walang pinagbago. Maging ang mga punong nakatayo sa lugar na ito ay ganoon padin ang itsura. Pakiramdam ko tuloy ay highschool pa lang ulit ako. Ang kinaibahan nga lang, wala si Moe.

Naupo ako sa ilalim ng puno. Biglang bumalik lahat ng masasayang alaala namin ni Elmo sa lugar na ito. Dito ko siya unang sinagot. Dito naganap ang first kiss namin. Dito lahat. Maging ang huling pagkikita namin.

Asan ka na kaya, Elmo? Uwi ka na sa akin. You promised na babalik ka. I sighed.

Julie… Someone spoke from behind me. It was a familiar voice.

Lumingon ako agad upang malaman kung sino ito.

It was him. Ang taong nagmamay ari ng puso ko. Ang taong inaantay ko. At ang taong pinangakuan ko ng panghabang buhay.

Elmo… 

Naglakad siya papunta sa akin. Then he stopped walking ng makalapit siya sa akin.

Ikaw nga Julie. Antagal kitang inantay dito. Araw araw nagpupunta ako sa lugar na to. Bakit ngayon ka lang dumating? He asked.

Hindi agad ako nakapagsalita. Tinitigan ko siya. Hindi ako makapaniwala na nasa harap ko na siya ngayon.

Gwapo padin siya. Pero may nagbago. He looked pale. His eyes, parang nababalot ng kalungkutan. At ang boses niya, hindi ko alam kung bakit pero nag iba din.

Look, it doesn’t even matter how long I waited para dumating ka dito. Ang importante, kasama na kita. Na sa wakas, nagkita na tayo. 

Lumapit siya sa akin at niyakap ako. I hugged him back.

Sabi ko naman sayo, babalik ako eh. He whispered.

I miss you. I love you. Thank god andito ka na. Hindi biro ang 11 years Elmo ha. 

He chuckled. I know. Andito na tayo. Wag mo na isipin yung nangyari dati. Past is past, babe.

Namiss ko pag tawag mo ng babe ah. Hahaha.

I love you, Julie. Gawin natin lahat ng hindi natin nagawa nuon.

Oo naman. We have all the time to do what we want to do. I love you too, Emong.

After that, we spent almost 1 week by just enjoying ourselves. Kinwento ko lahat ng nangyari sa akin. Ganoon din siya. Masaya ako ng malaman kong isa na siyang ganap at successful na doktor. Sinabi niya din na matagal na siyang nakauwi at dahil hindi niya naman ako mahanap, lagi na lang siyang pumupunta sa tambayan namin dati.

Pero what’s weird is kapag free sila Maqui or our other friends, hindi siya nagpapakita. Ni pumunta sa bahay nila ayaw niya. Doon siya sa condo kasama ko.

Monday na ulit bukas, Julie.

Alam ko. Ano naman? Hahaha.

Wala lang. 1 week na simula nung nagkita tayo ulit.

So? Ang weird mo lang Elmo. 

Magbihis ka. Yung maganda. May pupuntahan tayo.

Saan naman?

Basta, magbihis ka na lang. 

Opo, sir.

Nagpunta ako sa kwarto upang magbihis. Matapos ang ilang minuto ay lumabas na ako.

Ready ka na? He asked.

Wow. Ang pogi mo naman sa suot mo. Saan ba talaga tayo pupunta?

Basta. Lika na. He grabbed my hand at lumabas na papunta sa sasakyan ko. 

Habang nag da-drive siya, pansin kong pamilyar ang lugar na nakikita ko sa labas ng bintana ng kotse. 

Bakit tayo andito? Ganito pa suot natin? Sus, sa tambayan lang pala tayo pupunta naka formal pa. 

I just want this place to be more significant. Dito mo ako unang sinagot diba? He smiled.

Yes. 

Kinuha niya ang kamay ko. At saka lumuhod.

Julie Anne San Jose, Matagal tayong nag antay para magkita ulit. At ngayong kasama na kita, ayokong ng palampasin ang pagkakataong to. Alam mong mahal na mahal kita nuon pa lang. At nangako ako na pagkauwi ko, may isang bagay akong gagawin. He looked at me then may kinuha siya sa bulsa niya. It was a box.

Julie, marry me. Please?

Mangiyak ngiyak na ako. Yes, Elmo. Yes. I will marry you. 

Sinuot niya sa daliri ko ang singsing. Saka siya tumayo upang yakapin ako. I’m the happiest man, Julie. Thank you. I love you.

Without saying anything, hinalikan ko siya. He kissed me back. I love you too, baby.

Tara na, babe.

Saan?

Sa simbahan. Papakasalan na kita. Ngayon na. 

Seriously, Moe?

Mukha ba akong nagbibiro? Tara na.

Hindi ko man natupad ang dream wedding ko. Masayang masaya parin ako kasi kasama ko ang lalaking mamahalin ko habang buhay.

Ikinasal nga kami ni Moe sa simbahan. Akala ko nagloloko lang siya. Parang ang bilis ng mga pangyayari. Kasal na ako. Di padin ako makapaniwala.

Mrs. Magalona, uwi na tayo? He smiled. Nakakalokong ngiti.

Anong ngiti yan Elmo?

Bakit? Masaya lang ako at tapos na lahat ng paghihirap ko. Asawa na kita. 

Ambilis mo din eh noh? Di mo manlang sinabihan sina Mama at Papa.

Babe, ang importante kasama mo ako. At saksi ang diyos sa pagmamahalan natin.

I know. 

Ayun naman pala, tara na?

Elmo and I went home. At katulad ng bagong kasal, nag honeymoon din kami kahit sa condo ko lang. 

It was already 10 AM when I woke up. I slowly opened my eyes. And all that was there was a vacant space. Wala si Elmo. Wala ang asawa ko.

Tumayo ako at nag ayos na. Dumiretso ako sa kusina. 

Napangiti ako ng makita kong naka luto na si Elmo. At sa tabi ng mesa ay may isang note.

Julie,

You know I’m so happy that finally, akin ka na. Eto lang naman ang inaantay ko eh. Bumalik ako para tuparin ang pangako ko. And now that, I already accomplished my mission, I can already go further. Julie Anne San Jose Magalona. Bagay na bagay sayo. Sana sa isang linggo na nakasama kita ay napasaya kita kahit papano. Mahal na mahal kita. Alam mo naman yun eh. At alam ko ding mahal na mahal mo ako. Be good, baby ah? If you’re not that busy Mrs. Magalona, punta ka kina Mom. Andun lang ako. I love you forever, Baby.

Your husband,

Elmo

Sweet naman ng asawa ko. I thought. Pupunta lang kina Tita, nag iwan pa ng letter.

Nilapag ko ang sulat at kumain na. In all fairness, masarap talagang mag luto si Elmo nuon pa lang. Tinalo pa ako.

After eating naligo agad ako at nagbihis para pumunta kina Tita.

Wala si Moe, so ako na lang ang nag drive papunta doon. Medjo malayo din ang Antipolo. Kaya natagalan ako.

Nang makarating ako doon, agad akong nag doorbell. Inaasahan ko kasi na si Elmo ang bubungad sa akin.

Someone opened the gate. It was Elmo’s mom. Julie? Is that you? Long time no see. Bumeso ako sa kanya at niyakap ko siya.

She was like my second mother.

I miss you, Tita. Kumusta na po?

Pasok ka muna, Julie. Namiss ka naming lahat. 

Pumasok kami ni Tita sa loob ng bahay. 

Upo ka muna, Julie.

Thank you po. Nga po pala asan po si Moe? Sabi niya po pumunta daw po ako dito. Andito daw po siya.

Biglang kumunot ang noo ni Tita at umupo sa tabi ko. Seryoso ang mukha niya.

Tita, bakit po?

Julie. How did that happen?

Inilabas ko ang sulat na bigay ni Moe at ipinabasa sa Mommy niya. Biglang nanlaki ang mga mata nito. Parang gulat na gulat na hindi ko alam kung ano nang nangyayari.

Julie. Di ko alam kung saan magsisimula.

Bakit po? Ano po bang nangyari?

Mahal na mahal ka ng anak ko. At nangg umalis siya ay ikaw agad ang inisip niya. Hanggang umuwi kami dito 2 months ago, nauna siyang umuwi sabi niya inaantay mo daw siya. Sobrang excited niya nga noon eh. May papakasalan pa daw siya sa Pilipinas.

Napangiti naman ako sa mga sinabi ni Tita Pia. 2 months na pala nung nakabalik siya eh bakit po last week lang nung nag kita kami?

Last week? Gulat na gulat na tanong ni Tita Pia.

Opo. Tapos kahapon po niyaya niya na po akong magpakasal. Sorry po kung hindi niya na po nasabi sa inyo. O hindi po naging maayos. Si Elmo naman kasi, nagmamadali masyado.

Julie may sasabihin ako sa’yo. Pero please wag ka sanang magugulat.

Sige po. Ano po ba yon?

Umayos ng pagkakaupo si Tita Pia. Seryoso ang mukha niya. At alam kong importante din ang sasabihin niya. Bago siya mag salita ay kinuha niya ang kamay ko at huminga ng malalim.

It’s been 2 months since Elmo came back, Julie…

And 2 months nadin nang mamatay si Elmo. He died on a car crash habang papauwi siya dito.

So, Elmo. Spill. Sabi ni Derrick.

Spill ang ano? ‘tong beer sa’yo? I laughed.

Gago. Diba may ikukwento ka pa sa akin. Sino ba yung Julie? He asked, curious.

By just hearing that name, biglang nawala ang ngiti sa mga labi ko at naging seryoso nanaman ako. 

Kanina pa kami nag iinuman ni Derrick sa may tabing dagat. Perfect setting lang. Malamig. Payapa. Tahimik. Parang nung unang bes akong nagpunta dito. Okay na sana eh, kaya lang may nakilala ako. Isang magandang babaeng hindi ko inaasahang mamahalin ko ng ganito.

Huy Elmo! Sigaw ni Derrick. Tulala ka nanaman dyan. 

Huh?

May tinatanong ako diba? Who’s Julie? Paulit ulit na lang. Sabay inom ng beer na hawak hawak niya.

Napabuntong hininga na lang ako. Si Julie. Siya ang babaeng unang nakapagpatibok ng puso ko at alam kong siya din ang huling babaeng mamahalin ko. Seryosong sagot ko.

Woah? Seriously, Moe? Hindi ba nadadala ka lang? San ba kayo nagkita nung Julie na yon?

Dito mismo. Kung nasaan tayo. I was walking here kasi then suddenly I heard someone crying. At first I thought it was a ghost pa nga eh. But then ayun siya. Lasing na lasing. And being this gentleman, nilapitan ko. You know what happened next, Rick?

No. What? 

She kissed me. At yung halik na yon ang isang bagay na nangyari sa buhay ko na hinding hindi ko makakalimutan kahit kailan. 

Wow. Was the only that Derrick said.

Maganda ba naman yan, pare? Baka mamaya nadala ka lang sa halik nun ah. Knowing you, alam ko namang madali kang… Hindi niya na tinapos ang sasabihin niya dahil pansin niyang wala ako sa mood makipagbiruan.

Siraulo ka, Llander. Get lost. Naiinis kong sabi. Baka pag nakita mo si Julie, maglaway ka. Bukod sa sobrang sexy at maganda, sobrang bait pa.

Weh? Patingin nga?

Ayaw mo maniwala ah? Teka. With that, I took my iPhone out from my pocket and scanned for a picture of Julie. 

Eto lang picture namin eh. Sensya na, pare.

Napanganga si Derrick matapos makita ang litrato namin ni Julie.

Ganda noh? 

Tumango lang siya.

Akin na yang cellphone ko. At inagaw ko ito mula sa kamay niya ngunit ayaw niya ibigay.

Teka lang naman! Ang atat mo! Tinitignan pa eh! 

Natawa na lang ako.

Shit, pare! Ang ganda ah! Bilib din ako sa’yo. Galing mo makahanap ng mga ganitong babae ah!

Gago! Akin na nga yan! Inagaw ko na talaga ang cellphone ko sa kanya at nag inuman lang kami ni Derrick.

Pare. Sabi ni Rick.

Oh?

What happened? Seryosong tanong niya.

Nag iba ang ihip ng hangin. Kung kanina nakakatawa pa ako, ngayon hindi na. Nung naalala ko ang bawat detalye nung araw na yon… Iisipin kong sana hindi na lang talaga kami nagkakilala.

I sighed. Okay na sana eh. Mahal ko siya, mahal niya ako. Pero may problema.

Nang mapansin kong seryosong nakikinig lang si Derrick, nagpatuloy ako sa pagsasalita.

Kasal siya, Pare.

Ano!? Paanong nangyari yon?!

Believe me, yan din ang tanong ko sa kanya dati.

Ang gulo naman!

Tingin mo ba magiging ganito ako kasawi kung basta basta na lang ang dahilan? Derrick, hindi eh. Alam kong si Julie na. Siya na. Pero hindi pa ako pinagbigyan. Mahal na mahal ko siya, Derrick. Kung alam mo lang. Unti unting namumuo ang luha sa mga mata ko.

Siguro sa ngayon, hindi ko pa masyadong maintindihan ang nararamdaman mo kasi hindi pa naman ako nakakaranas ng ganyan. Pero Elmo, tandaan mo, hindi ka lang basta bastang tao. Yung nakilala kong Elmo eh yung pag may gusto talaga, kinukuha kahit anong mangyari. 

Seryoso ang mukha ni Derrick. Bihira lang siyang magkaganito. Kaya alam kong lahat ng sinasabi niya ay hindi biro.

Pare, kasal lang sila sa papel. Ikaw ang mahal niya. Ipaglaban mo. Yung iba nga naghihiwalay, sila pa kaya? Mag antay ka lang ng tamang tiyempo, Pare. Alam kong dadating din yung tamang oras para sa inyong dalawa.

Salamat, Pare. Siguro eto na yung kapalit sa mga kagaguhan ko dati. Hayaan mo, eto na yung huli. Simula ngayon, magbabago na ako. Hindi lang para sa sarili ko, kundi para din kay Julie. 

Napangiti si Derrick. Tara na. Matulog na tayo. Bukas na bukas pupunta tayo ng Manila para kausapin si Tito Francis. Simulan mo ang pagbabago mo sa kanya. Tas, babalik tayo ng New York.

Sige. Ang taging naisagot ko.

Para sa’yo lahat to Julie. Gusto ko pag nagkita tayo, meron na akong maipagmamalaki sa’yo. 

itutuloy…

Kahit buong araw mong gawin sakin ‘to Julie, Okay lang. Di kita pipigilan.

Elmo, Kill me now. 

—

Credits.

:))

Malamig ang simoy ng hangin kasabay ng malakas na ulang pumapatak mula sa kalangitan.

Nakatayo si Julie sa may bintana ng condo niya habang pinapanuod ang bawat pagpatak ng ulan. Halatang malungkot ito. Malalim ang iniisip.

I miss you… She sighed.

Isang linggo nadin kasi ang nakalipas nang mag away sila ng boyfriend niya. At hanggang ngayon ay hindi parin sila nagkakausap.

Nahuli kasi ni Julie na may kahalikan ang boyfriend niya sa isang party na pinuntahan nito. Todo tanggi ang boyfriend nito ngunit umiral padin ang pagkaselosa ni Julie kaya minabuti niyang makipag cool off muna.

Bat mo naman kasi ginawa yun, Elmo… Sa lahat lahat nang pwedeng gawin. Yun pa. At worst, sa ex girlfriend mo pang mukhang butiki!

Naupo si Julie sa sofa at kinuha ang photo album na nasa ibabaw ng lamesa sa katapat ng inuupuan niya.

Puro mukha nila ni Elmo ang mga litrato dun dahil mahilig sila parehong kumuha ng mga pictures sa kung saan saan. Dalawang taon nadin silang magkasintahan kaya hindi mabilang ang mga litrato at alaala nilang magkasama. Kaya nadin siguro ganito si Julie. Hindi sanay na wala si Elmo.

Napangiti si Julie sa isang picture na nakita niya.

Naalala niya pa yung mga panahong umuulan din at naisipan ni Elmo na mag stay na lang sa condo ni Julie dahil delikado nadin at malayo layo pa ang byahe niya.

Babe, gusto mo? Alok sa kanya ni Elmo habang may hawak na kape at isang box ng Wafu.

Ano ba yang mga pinagkakakain mo, baby? 

Masarap to! Buti nga sakin ito lang eh. Eh ikaw? Milo at Kanin? Yuck! Panloloko ni Elmo.

Pake mo ba ha? Di naman ikaw kumakain eh! Tsaka masarap yun noh! Sagot naman ni Julie.

Bahala ka nga. Natawa na lang si Elmo. Isa iyon sa mga ikinatutuwa niya sa girlfriend niya. Yung pinagmi-mix ang iba’t ibang pagkain kaya nagiging weird tignan.

Kinuha ni Elmo ang bagong bagong Samsung SIII niya at nagbalak na magpicture sila ni Julie.

Baby, picture tayo dali. Tingin ka.

Tse! Busy ako. Ikaw na lang. Kunwaring pagsusungit ni Julie.

Sige na. Kahit wag ka na tumingin pero gusto ko kasama ka padin. Sabi ni Elmo. Napailing na lang si Julie.

Okay… 1… 2… 3.. Sabay click sa cellphone niya.

Ayan! Ang cute! Tignan mo baby, oh! Excited na sabi ni Elmo.

Natawa si Julie. Itsura mo, Elmo.

Gwapo noh? Sabay ngiting nakakaloko.

Sinong may sabi? Nangingiting sagot ni Julie.

Ah ganon? Sige wag na! Sabay pout.

Aysus, nagtampo naman ang baby ko! Wag na po magtampo. Gwapong gwapo ka nga po baby eh! 

Talaga?

Tumango lang si Julie habang nakatitig sa boyfriend niya. Matapos non ay bigla na lang siyang hinalikan ni Elmo.

Kaya mahal na mahal kita baby eh. 

Mahal din naman kita eh. Together Forever nga tayo eh. Sagot ni Julie.

Biglang nalungkot si Julie sa kanyang mga naalala. Sobrang miss na miss niya na si Elmo. Walang araw na hindi niya inisip kung okay lang ba ito o ano. 

Iniisip niya din kaya ako? Baka mamaya may ibang babae na yun eh. Cool off lang naman yon at di totally na break na. Pero… Paano kung may nilalandi nang iba yon? Napakamot ng ulo si Julie sa mga naiisip nito.

Bahala na nga siya sa buhay niya. Ganyan ba pag mahal? Kalokohan. Naiinis na sabi niya sa sarili niya.

Didiretso na sana siya sa kwarto niya upang magpahinga ngunit biglang may kumatok sa may pintuan niya.

Sino nanaman kaya yan? Anong oras na. Bulong niya.

Papalakad na siya nang bigla ulit itong kumatok.

Saglit lang. Eto na. Sigaw niya.

Pagkabukas nang pinto ay isang pamilyar na mukha ang bumungad sa kanya.

M.. Moe.

Baby… Malungkot na sabi nito. Halata sa boses na nakainom ito.

Ano ginagawa mo dito? Tanong ni Julie. 

Sa di inaasahan, bigla bigla na lang pumasok si Elmo sa loob ng condo ni Julie, sinara ang pinto at niyakap siya ng mahigpit na mahigpit.

Namimiss na kita baby. Bulong nito sa kanya. Ramdam ni Julie ang lungkot na nararamdaman nito.

Niyakap din siya ni Julie. I miss you too. Kung alam mo lang.

Humarap si Elmo kay Julie. Bati na tayo? Please? Maniwala ka naman kasi na wala talaga yon. As in wala.

Amoy na amoy ni Julie si Elmo lalo pa pag nagsasalita ito. Naginom ka noh?

Baby kasi…

Oo o hindi lang ang sagot, Elmo. Seryoso ang tono ng boses nito.

Oo. Pero ginawa ko lang yon kasi hindi ko na talaga kaya yung sakit. I’ve been calling you pero di ka sumasagot. Nagtetext din ako pero di mo nirereplyan. Kung alam mo lang. Hindi na nga ako halos nalabas ng kwarto eh.

Alam ko. Tita Pia called me. Sabi niya pa nga na pahirapan pa daw kita para magtino ka na eh. Natatawang sabi ni Julie.

Si Mommy talaga. Isa pa yun eh. Pero promise talaga, I have nothing to do with what Lauren did. Believe me. Di ko nga alam na andun yun eh. Tas bigla na lang lumapit sakin at hinalikan ako. Pinigilan ko siya pero too late kasi nung nakita mo, di mo na agad ako pinagpaliwanag. Paliwanag ni Elmo

Elmo naman. Ikaw kaya makita mo ako na…

Wag mo na ituloy. I know. I understand. Kaya nga magbati na tayo baby. Ano ba gusto mong gawin ko? Elmo pleaded.

Ang cute talaga ng mokong na ‘to. Di ko matiis. She thought.

Hmmm… Stay with me tonight. Then pag iisipan ko kung papatawarin na kita. She smiled.

Pag iisipan pa? Reklamo ni Elmo.

Ayaw mo? Sige, alis kna. Di na tayo magbabati kahit kelan.

Joke lang naman. Opo, mag stay na. Gusto mo dito pa ako tumira eh. Elmo laughed.

Loko ka talaga. Lika nga dito. Sabi ni Julie sabay senyas na lumapit ulit si Elmo sabay niyakap ito ulit. 

Namiss talaga kita ng sobra sobra. Usually pag ganto panahon, ikaw lagi kasama ko. Hay. Buti na lang naisipan mong pumunta kasi di talaga ako makikipagbati kung through cellphone nanaman.

I miss you, baby. And I love you.

I love you too, baby. Wag na uulit ha?

Hindi naman talaga eh. Ikaw lang ang gusto ko at ikaw lang ang para sa akin, Ms. Julie Anne San Jose. Seryosong sabi ni Elmo then he leaned to kissed Julie.

When the kiss ended, tumingin si Elmo kay Julie habang magkayakap padin sila.

Kain tayo ng Wafu na isasawsaw sa Coffee ulit? Elmo asked then they both laughed.

—- End —-

Credits.

It’s been two weeks since Julie left. And all I can say is I’m a total waste. I look like a mess. I drink beer every night. I don’t eat regularly. In fact, I lost weight. Like, really lost weight. I can’t think of anything right now but Julie.

Being away with her for two weeks is so hard. What’s more difficult is that I know that she’ll never come back. She chose to be with Sam. I know I shouldn’t be like this because of the fact that they are married. But it hurts. I love Julie. I love her more than myself. And I know that she’s the only person that I will love for the rest of my life.

Elmo… Someone knocked on the door.

I didn’t bother to pay attention. But the knocking continued. Elmo. Elmo, hijo gising ka na ba? May bisita ka. 

By just hearing the word ‘bisita’, I immediately got up from my bed and hurriedly opened the door without even thinking what I look like.

Naku, hijo ano ba naman iyang ichura mo. Ang pambungad sa akin ni Manang.

Hindi ko na pinansin pa ang sinabi niya at diretsong tinanong kung sino ang bisita. Andyan na po si Julie!?

Biglang lumungkot ang mukha ni Manang. Okay, hindi si Julie ang bisita. I thought. Hanggang ngayon ba siya padin, Elmo? Wala na siya, anak. Hayaan na natin siya kung nasaan man siya dahil kung mahal ka talaga niya, babalik siya.

Alam ko po… Matamlay kong sagot.

Nagbabakasakali lang naman ako eh. Isip isip ko.

Papuntahin niyo na lang po dito, Manang. Medjo masakit ang ulo ko eh. Di ko kakayaning lumabas pa.

Maglasing ba naman gabi gabi? Sinong hindi sasakit ang ulo? Ni hindi ka na nga nasisinagan ng araw diyan eh.

Lilipas din ‘to, Manang…

Hay nako ang mga kabataan nga naman ngayon. Maiwan na nga kita dyan. Pinagdala nga pala kita ng kape at makakain, alam ko namang ganyan nanaman ang kalagayan mo. 

Sige po, Manang.

Osiya sige, magpahinga ka na. Papapuntahin ko na lang sa kwarto mo ang bisita mo.

Salamat po. Sagot ko kay Manang saka kinuha ang dinala ni Manang at inilapag sa mesa na malapit sa couch ko saka dumiretso sa kama upang mahiga ulit.

Wala na akong patutunguhan nito. Wala na. Sabi ko sa sarili ko.

I tried to close my eyes so that I can rest again. But suddenly my cabin door opened.

ELLLLLL…. Sigaw nang lalaki na bigla bigla na lang pumasok ng kwarto ko. At dahil sa nakita niya, hindi niya na natuloy ang sinabi niya.

I looked at him. Boses pa lang alam kong siya na yon. 

Can’t you knock?! Pagsusungit ko.

What the hell, Elmo? What happened here? Parang tinamaan ng bagyo ‘tong tinutulugan mo ah. 

None of your business, Rick. Kung pumunta ka dito para manggulo, well, you can go back to New York at hindi kita pipigilan… Seryosong sabi ko.

Woah, woah, woah. What happened to you, Moe? Ilang buwan lang tayong hindi nagkita tapos anlaki na ng pinagbago mo? Pati itsura mo! You look like a mess, bro. Seriously.

Nakahilata padin ako sa kama. It doesn’t even matter. I want Julie back. Bulong ko.

Julie? Sinong Julie? Tanong ni Derrick.

Hindi na ako nakasagot pa dahil wala din naman ako sa mood pagusapan si Julie ngayon. 

Moe, andami mong kailangang ikwento sa akin. Andami ko atang hindi alam. Mukhang iba ata tong Moe na kaharap ko ngayon sa Moe nung nasa New York pa ako. Sabi ni Derrick.

Madami nga. Si Julie… Si Julie lang talaga…

Sino ba yang Julie na yan ha? Kanina pa yan ah. You owe me some kwento, Pare.

Kahit papaano ay bahagyang napangiti naman ako. Wala ka pading pinagbago. Bakla ka padin, Llander.

Shut up, Moses. Inom tayo mamaya ah. Just like the old times…

itutuloy…

Mag isa sa condo si Elmo ngayon. Wala siyang gagawin buong araw dahil wala namang taping ng Just One Summer at kahapon nakapag taping nadin sila para sa Together Forever.

Wala din naman siya sa mood umalis ngayon. Gusto niya lang manatili sa condo niya. Pero naiinis siya dahil sobrang boring.

My god, Elmo. Ang laki ng problema mo ha. Sabi niya sa sarili niya.

Sa sobrang pagkabagot, Kinuha niya ang cellphone niya at nag dial ng number.

Please answer, please answer. Isip isip niya.

Hello? Sabi ng nasa kabilang linya.

Baby. Mahinang sabi ni Elmo. Bakas sa boses nito ang pagkalungkot.

Oh, napatawag ka? May problema ka ba? Tanong ng kausap niya.

Baby, punta ka dito? Please? Wala ako kasama. Wala ako kausap. Wala ako magawa. 

So, papapuntahin mo lang ako dyan pag nabo-bored ka? Pagbibiro ng kausap niya.

Hindi naman sa ganun. Baby naman eh. Punta ka ha? Please? Namimiss nadin kita eh. Paglalambing ni Elmo.

Para namang hindi tayo nagkita kahapon. Sige na. Pupunta na po ako. Natatawang sabi ng kausap ni Elmo.

Thank you, Baby! Antayin kita ha. Don’t worry, pagdating mo dito ipagluluto kita. I love you! 

Oo na, oo na. Alam mo namang hindi kita matitiis eh. I love you too, Baby. Antay mo lang ako ah?

Sige. I love you ulit, Baby. I’ll wait for you. Bilisan mo lang ha. Bye!

Ilang linggo nadin ang nakalipas nang maging official na mag on sina Julie at Elmo. Nagtapat si Elmo sa mismong debut ni Julie. At agad agad din naman siyang sinagot ng dalaga dahil noon pa man ay alam na ni Julie na mahal siya ni Elmo at ang sabi ni Julie ay mag antay lang si Elmo hanggang mag 18 na siya para pwede na talaga sila.

Antagal naman ni Julie.. Elmo sighed.

Patayo na si Elmo sa sofa ng saktong may biglang kumatok sa pintuan ng condo niya.

Dali dali siyang tumakbo at binuksan ang pinto.

Baby! Sigaw niya sabay yakap kay Julie.

Gumanti din ng yakap si Julie sa kanya. I miss you, Moe.

Ikaw lang ba? Namiss din kita noh. Sabi ni Elmo sabay hawak sa kamay ni Julie para nadin makapasok ito.

Upo ka muna. Alok ni Elmo. Naupo naman si Julie kaya naman tinabihan siya agad ni Elmo.

Bakit ba parang anlaki ng problema mo kanina ha? Tanong ni Julie.

Ewan ko nga eh. Basta sobrang bored lang talaga ako.

Edi sana lumabas ka ng condo mo. Sana nag mall ka. O di kaya nagpunta sa bahay niyo. Hindi mo manlang tnry na libangin yang sarili mo.

Umakbay si Elmo kay Julie. Babe, ayoko lumabas ng bahay. Tsaka gusto ko ikaw lang kasama ko ngayong araw. 

Naku, ito talagang baby ko! Sabi ni Julie sabay pisil sa ilong ni Elmo.

Para san yon? Ang sakit kaya! Sabi ni Elmo sabay pout.

Ang cute cute kasi ng boyfriend ko pag naglalambing eh. Natatawang sabi ni Julie.

Kaya nga ang swerte mo babe at ako naging boyfriend mo eh! 

Natawa si Julie sa sinabi ni Elmo. Oo na! Ako na maswerte! Pero teka, akala ko ba sabi mo pagdating ko ipagluluto mo ko? Asan na yung pagkain? Gutom na ako.

Ay, oo nga pala noh. Sige. Magluluto ako pero… Napatigil si Elmo.

Pero ano nanaman? 

Kiss mo muna ako? Dito oh… Sabay ngumuso si Elmo kay Julie. Sumesenyas na dun daw siya i-kiss.

Pano kapag ayoko? Pagloloko ni Julie.

Edi walang magluluto! Natatawang sabi ni Elmo.

Ah ganon? Sige, uuwi na lang ako! Kunwaring pagsusunget ni Julie.

Tatayo na si Julie nang bigla siyang hatakin ni Elmo paupo.

Baby, joke lang naman eh! Sige na magluluto na po ako. Wag ka aalis ah?

Bago ka magluto may ibibigay muna ako sa’yo.. Sabi ni Julie.

Bago pa makapagsalita si Elmo ay agad siyang hinalikan ni Julie sa pisngi. Nagulat si Elmo sa ginawa ng girlfriend niya pero agad naman itong ngumiti.

Oh ayan ah. Pinagbigyan na kita! 

Dun lang? Hindi ba pwedeng sa lips naman? Pagloloko ni Elmo.

Magalona tigilan mo na ako ha! Pinagbigyan na nga kita dyan tapos hihirit ka pa. Sige ka aalis na talaga ako. 

Hindi na nga po. Sige na, magluto na po talaga ako. Sabi ni Elmo kay Julie.

Tumayo na si Elmo at nagpunta sa kusina ng condo niya upang makapagluto na para kay Julie. Sa tuwing pupunta si Julie sa condo ni Elmo ay palagi siyang ipinagluluto nito. Hanga naman si Julie dahil sobrang sarap magluto ng boyfriend niya. Tinalo pa siya nito dahil simpleng mga lutuin lang ang kaya niya. 

Matapos kumain ng dalawa ay naisipan naman nilang manuod ng movie. At dahil sa kwarto lang ni Elmo may dvd player, doon na lang sila nanatili.

Babe, ano gusto mo panuoren? Tanong ni Elmo kay Julie na ngayon ay nakahiga sa kama niya at nakatingin lang sa kanya habang sine-set ang dvd player.

Ano ba meron diyan? 

Puro horror to eh. Sagot ni Elmo.

Wala bang romance? Baka kasi hindi nanaman ako makatulog pag nanuod ako ng nakakatakot. 

Romance ba yung Love & Other drugs? Yun na lang gusto mo? Natatawang tanong ni Elmo.

Ayoko nga! Loko loko ka talaga, Magalona! Tayo lang dalawa dito tas ‘yon ang isa-suggest mo? Baliw ka din eh noh. Pagtataray ni Julie.

Eh yun lang meron dito. So, horror na lang ha?

Eeeeh! Ayoko! Wag na lang kaya tayong manuod ng movie? Tanong ni Julie na nakahiga padin sa kama ni Elmo.

Ano namang gagawin natin dito? Tanong naman ni Elmo.

Di ko alam. Pag iisipan ko kung manunuod tayo ng movie. Natatakot kasi talaga ako eh. Diba nung huling bes na nanuod tayo ng horror movie, halos di ako makatulog? Buti na lang ako lang sa kwarto kaya magdamag bukas ang ilaw.

Napatawa naman si Elmo. Oo. Naalala ko yon. Hindi mo din kaya ako pinatulog nung araw na yon! Katxt ako magdamag.

Nakaupo si Elmo sa sahig at tinitignan lang si Julie na nakahiga sa kama niya. Kinuha ni Elmo ang bagong bili niyang Samsung Galaxy S3 at pinaglaruan na lang ito.

Baby picturan kita? Tanong ni Elmo kay Julie.

Ano nanamang kalokohan yan, Elmo ha? Punong puno na ata ng picture ko yang bagong cellphone mo eh. 

Ok nga yun eh. Kaysa naman picture ng ibang babae ang andito diba? Pagloloko ni Elmo.

Subukan mo lang! Nako. Di ka na sisikatan ng araw kapag nambabae ka. Pagtataray ni Julie kay Elmo.

Alam mo namang hindi mangyayari yun eh. Love na love ko ata ang baby ko.

Dapat lang noh! Nag iisa lang ako sa mundo at maswerte kang girlfriend mo ko! Pagsusunget ni Julie.

Opo. Alam ko namang sobrang maswerte ako sa girlfriend ko eh. Oh, dali na baby. Picture na! Palitan mo na yung Display Picture mo sa twitter. Sabi ni Elmo.

Sige na nga. Ayusan mo ha. Sabi ni Julie.

Opo. Oh bili pose ka na. 1…2.. Smile! 

Okay na? Patingin? Sabi ni Julie.

Look! Sabi ni Elmo at ibinigay kay Julie ang cellphone niya upang ipakita ang litrato.

Ang ganda at ang sexy talaga ng baby ko! Yan na lang ipalit mo baby ha?

Oo na po. Mamaya ko na papalitan. Tinatamad pa ako eh. Ibinalik ni Julie ang cellphone kay Elmo.

Ano, nunuod na ba tayo? Iplay ko na ha?

Sige na! Basta ipromise mo sakin na kapag hindi ako nakatulog, hindi ka din matutulog mamaya?

Opo. Promise. Sagot ni Elmo sabay salang ng cd sa dvd player niya.

Pinatay ni Elmo ang ilaw ng kwarto niya at tumabi kay Julie na nakakumot sa sobrang takot.

Pa-share naman ako ng kumot babe. Ang lamig eh. 

Ayoko nga. Kumuha ka ng iyo!

Nagulat naman si Julie ng bigla siyang yakapin ng mahigpit ni Elmo.

Elmo ano ka ba naman! Pagsaway ni Julie pero halatang kinikilig.

Bakit? Masama na bang yakapin ang girlfriend ko ngayon? Tanong ni Elmo.

Eh.. Kasi… Hin.. Hay bahala ka nga!

Ayun naman pala eh. So yayakapin kita for as long as I want to. Natatawang sabi ni Elmo.

Natawa din naman si Julie sa inaasal ng boyfriend niya.

I love you Elmo. Sana ganyan ka lagi ha. Sabi ni Julie habang nakatingin kay Elmo na yakap yakap siya.

Oo naman. Hindi ako magbabago. Maging ang pagmamahal ko para sa’yo, hindi din magbabago. I love you forever and ever, Baby. Sabi ni Elmo then kissed Julie’s forehead.

-The End-

Eto daw yung story behind Julie’s new twitter DP. Haha. :))

Last night, I made love with the girl I truly love. It was my first time though. Kahit na sabihin pang galing akong Amerika at hindi maganda ang records ko dati, ito talaga yung unang bes kong gawin yon.

Ewan ko din ba. Para sakin kasi mahalaga yon. Hindi ito yung parang gagawin mo lang for fun and for pleasure. Para sakin, kailangan gagawin mo yun sa taong alam mong mahal na mahal mo at siya na talaga. Balak ko pa nga after wedding dapat eh. Para legal din kay God.

Masaya naman ako kasi I did that with Julie. Although may mali din ‘cause she’s married na. Pero I asked her naman. Tas sabi niya nga na ready na siya. And I know for sure na first time din niya.

Pero yun nga mali yung ginawa namin kahit sabihin pang mahal namin ang isa’t isa. Kaya lang I don’t regret anything. Kung uulitin lahat ng nangyare, mas pipiliin ko padin yung nangyaring yun. Para kasing it’s a sign na sincere nga sakin si Julie at ako lang ang una at huling lalaking mamahalin niya for the rest of her life.

Nagising ako sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko. 

Hindi pa man nakabukas ang mga mata ko ay bakas na ang ngiti sa aking mukha. Dahil nadin siguro sa nangyari kagabi.

Julie… I whispered.

Matagal tagal din akong nag antay ng sagot, pero wala. 

Kinapa ko ang space sa tabi ko… Pero ang unan ko lang ang andoon..

With that, unti unti kong binuksan ang mga mata ko. At pagdilat ko, walang Julie na  humarap sa akin. 

Dali dali akong tumayo at nagsuot ng boxers. Saka chineck ang banyo. Nagbabakasakaling andoon lang si Julie..

Wala? I thought. Asan na kaya yon? 

Ahh… Baka naman lumabas lang para tignan si Sam. O baka bumili ng pagkain. Or baka naglakad lakad lang diyan. Calm down, Elmo. Isip isip ko.

Iniiwasan ko na lang na mag isip ng kung ano. Para nadin siguro hindi ako mag panic.

After fixing my bed, I went to the bathroom to take a bath. Binilisan ko na lang din. Gusto ko na kasing makita si Julie.

At nang matapos ako ay dumiretso agad ako sa cabin ni Julie.

I knocked at her front door. At nang walang sumagot, nagsimula na akong kabahan. Tinesting kong buksan ngunit naka lock ito.

That’s weird. Hindi naman nag la-lock si Julie ng pintuan ah. Pwera na lang pag matutulog.

Julie? I knocked. Andyan ka ba sa loob? Si Elmo to. Then I knocked again. And again. And again. Pero wala pa din. 

Baka nasa cabin ni Sam? Isip isip ko. Kaya nagpunta naman ako sa cabin ni Sam na malapit sa cabin ko.

Sam? I knocked. Julie? I knocked again. Andiyan ba kayo? Hello? 

Hanep naman. Naka lock din? Baka naman nauna nang kumain? Or baka ipinasyal lang ni Julie si Sam? Hmm.. Baka nga. Isip isip ko.

Nagpapaka optimistic na lang ako. Pero deep inside, may konting kaba akong nararamdaman na di ko alam kung saan nanggagaling.

Naglakad lakad na lang ako gaya ng nakagawian ko tuwing umaga. Yun nga lang wala si Julie. Siya kasi ang palagi kong kasamang maglakad eh. Saan naman kaya nagpunta yung dalawang yon?

I checked my wristwatch. It’s almost noon. Di pa ako nakain. Hay. Makapunta na nga lang kina Manang. Julie naman kasi hindi nagpapasabi eh. 

Nang makarating ako kina Manang sinalubong niya ako agad maging ang asawa nito.

Hi Manang, Manong. Bati ko sa kanila.

Oh Elmo, halika kumain ka muna. Yaya ni Manong.

Oo nga. Ay siya nga pala Elmo, dumaan si Julie dito kanina kasama yung kaibigan niya. Mukhang maraming dalang gamit ha. Saan ba iyon papunta? Tanong ni Manang.

Kumunot naman ang noo ko sa mga narinig ko. Po? Maraming dala? Di ko po alam eh. Baka po pumasyal lang. 

Papasyal? Eh parang mga damit na ata iyong dala ng nobya mo eh. Tinulungan ko nga sila kanina na ilagay sa kotse nung kaibigan niya yung mga gamit nila. Sabi ni Manong.

Elmo, nag away ba kayo ni Julie? Tanong ni Manang.

Hindi naman po. Sa totoo lang, ayos na ayos nga po kami eh. Bakit po? 

Para kasing malungkot ang mukha niya eh. Ngayon ko lang siyang nakitang ganun. Sanay kasi ako na laging nakatawa ang batang iyon. Sagot ni Manang.

Ay siya nga pala, Elmo. May ipinaaabot sa iyo ang nobya mo. Saglit ha. Kukuhanin ko lang sa loob. Sabi ni Manong saka pumasok sa loob upang kunin ang ipinaabot ni Julie.

Sa puntong iyon, parang alam ko na ang mangyayari. Pero ayokong isipin. Ayokong paniwalaan. Kasi alam ko naman hindi mangyayari.

No, Elmo. Don’t think like that. Hindi. Hindi niya iyon magagawa sa’yo. Sabi niya nga mahal ka niya diba. I thought.

Oh, hijo, eto na. Biglang sabi ni Manong. Nagulat naman ako dahil medjo matagal na pala akong nakatulala sa kawalan kakaiisip.

He handed me an envelope. Thank you po, Manong. Sagot ko.

Agad agad ko namang binuksan iyon. At katulad nga ng iniisip ko, ito ay naglalaman ng isang liham. I read it.

Elmo,

Siguro kung nababasa mo ang sulat na ito, malamang wala na ko sa tabi mo. O sabihin na nating wala na ako sa buhay mo.

Sorry kung nakilala mo pa ako. Alam kong nasasaktan ka ngayon sa nagawa kong ‘to. Gusto kong humingi ng sorry. Sorry sa lahat. Sorry dahil pinaasa kita. Sorry dahil minahal mo ako. Sorry dahil nahihirapan ka sa sitwasyon natin. 

Ngayon, siguro hindi mo na kailangang mahirapan. Kasi wala na ako. Mas pinili kong sumama kay Sam dahil alam kong anlaki ng pagkukulang ko sa kanya. At alam kong ito ang tama. Patawarin mo ako Elmo.

If it’s not too much to ask, Elmo. Pwede bang kalimutan mo na ako? Kalimutan mo na nakilala mo ako. Kalimutan mo lahat. Alam kong mas magiging masaya ka sa buhay mo kapag wala ako.

Maraming Salamat sa lahat, Elmo. Sa oras. Sa pagmamahal. Sa lahat. 

Siguro hanggang dito na lang ako. Basta mag iingat ka lagi. Wag kang gagawa ng mga bagay na ikasasama ng loob ng mga taong nagmamahal sa’yo. Mag ingat ka, Elmo. 

Salamat at sana dumating ang panahon na mapatawad mo din ako.

-Julie

Habang binabasa ko ang liham na iyon, hindi ko namalayang umiiyak na pala ako. 

Umiiyak ako dahil sa sakit. Sa galit. Halo halo ang emosyong nararamdaman ko. Hindi ko akalaing magagawa sa akin ni Julie ‘to. Ang sabi niya mahal niya daw ako at wag kong kalimutan iyon. Pero ngayon malalaman kong wala na siya at sumama na siya kay Sam?

Alam kong wala akong karapatan. Pero pinanghahawakan ko padin ang lahat ng sinabi sa akin ni Julie. Lahat ‘yon.

I immediately crumpled the paper and threw it away.

Akala ko mahal mo ako, Julie. Akala ko ipaglalaban mo ako. Akala ko hanggang sa huli, tayo lang. Akala ko mag aantay tayo kung kelan pwede na kayong maghiwalay ni Sam? Julie… Bakit mo ginagawa sa akin to.. Puro akala lang pala lahat…

itutuloy…

Matagal tagal din kaming naupo ni Julie sa may buhanginan. She rested her head on my shoulder while I wrap my arms around her.

Sana ganito na lang lagi noh? I whispered at Julie.

Yeah. How I wish na sana matagal na kitang nakilala. She answered.

Bakit naman? I asked, smiling.

Syempre. Para pwede tayo. Hindi yung ganto. Kung dati pa kitang nakilala, siguro mas masaya ako.

Malay mo naman may reason kung bakit ngayon tayo pinagtagpo ni God diba?

Siguro nga. She answered. 

We remained silent. 

Sana nga may reason, Julie. Ayoko namang masayang lahat. Ayokong mawala ka pa. Ngayon lang ako nagmahal ng ganito. I thought.

Makalipas ang isang oras naming pag upo ay niyaya ko na si Julie na bumalik sa may cabin dahil nadin masyado ng gabi at kailangan na din naming magpahinga.

Agad agad din naman siyang pumayag dahil inaantok na siya.

I held her hand while walking.

Uhm, Moe? 

Yep? 

Pwede bang dun muna ako matulog sa cabin mo? She asked.

I frowned. Huh? Bakit naman?

Uhm, wala lang. Please? She pleaded.

Ang weird naman neto. I thought.

Oo na, oo na. Makakatanggi pa ba ako sa’yo?

Yey! Thank youu, Moe. Then she hugged me.

Naglakad na nga kami papunta sa cabin ko. At nang makapasok kami I decided na sa couch na lang matulog at siya na lang sa kama. Nakakahiya naman kasi kung tatabihan ko siya. Baka naman ayaw niya, so wag na lang din.

Moe, dito ka na lang oh. She offered.

Huh? Saan? 

Dito. Sa tabi ko. 

Uhm, Uh… Ju.. Julie.. A.. Are .. you.. Sure? 

She laughed. Oo nga! Bakit ba? Ano ba meron? Tatabi ka lang naman at matutulog diba? She laughed again.

Napailing naman ako agad. Sabagay. Pero kahit na.. I thought.

Hindi. Dito na lang ako. Mahirap na din eh. Dito na lang oh, okay lang ako. I said while faking a smile.

Pahiga na sana ako ng bigla siyang magsalita ulit.

Elmo, Isa. Madiin niyang sabi.

With that, I immediately stood up and went towards the bed.

Nakahiga na kami pareho. Nakatalikod ako sa kanya at ganun din siya sa akin. Ni hindi ko magawang humarap sa kanya.

Alam ko namang matutulog lang kami. Kaya lang iba parin eh. Lalaki padin ako. And with how Julie looked, it’s impossible for me to resist her.

Hay, Elmo. Ano ka ba? Walang mangyayari sa’yo kung tutunganga ka lang dyan. Anlapit lapit lang eh. I thought.

I inhaled and then turned around to see if  Julie is still awake.

Gising ka pa pala? She said while smiling.

I was shocked. Hindi pala siya nakatalikod sa akin. Nakaharap siya. And she’s staring at me right now.

Napalunok ako. Uhm, oo eh. Hindi makatulog. Ikaw? I asked.

Ganun din. She chuckled.

Julie, tell me, nananaginip lang ba ako?

Saan? 

Dito. Ngayon. Kanina. Lahat. Panaginip lang ba ‘to?

Napatawa naman siya. Teka try natin ha. Saglit.

At gigil na gigil niyang pinisil ang ilong ko. Sa sobrang sakit, kinuha ko ang kamay niya at inalis sa ilong ko.

Aray naman, Julie! Malakas na sabi ko sabay hawak sa ilong ko.

Oh ayan ha. Nasagot na ba ang tanong mo? Natatawa niyang sinabi.

Oo na po! Hindi na ako nananaginip. Ansakit kaya. 

Pero seriously Elmo, yung kanina totoo lahat yon. Yun yung talagang nararamdaman ko. Sabi niya. Ramdam ko yung seriousness sa tono ng pagkakasabi niya.

Alam ko yun Julie. At masaya ako dahil mahal mo din ako. I love you. Sabi ko.

I love you too, Elmo. Please, kahit anong mangyari, wag mong kakalimutan yan. May mga namumuong luha sa mga mata niya.

Hinawakan ko ang mukha niya. Hey, why are you crying? Walang mangyayari, okay? Mahal kita. At kung kailangang ipaglaban kita sa pamilya mo, gagawin ko. 

Tumulo na nga ang luha sa mga mata ni Julie. I felt strange. Bakit kaya? I thought.

Basta Elmo, Mahal kita. Ikaw ang una at huling lalaking mamahalin ko. Whatever happens. 

After she said those words, lumapit ako sa kanya at niyakap siya. I stared at her at kitang kita ko ang lungkot sa mga mata niya na hindi ko alam kung saan nanggagaling.

I love you so much more, Julie. I whispered at her. And leaned towards her.

I kissed her passionately. She kissed me back. 

Lalong humigpit ang pagyakap ko sa kanya kasabay ng paglalim ng paghalik namin sa isa’t isa.

Huminto ako saglit at tumingin kay Julie.

Julie, are you sure? This can wait naman eh. And I’m willing to wait for how long it takes. I said, serious.

No. Don’t stop, Moe. Not now. 

And with those words, I leaned again for another kiss. This time, more passionate than ever.  My lips lowered to her jaw. Then to her neck. And back to her lips. 

Ramdam ko ang init ng kwarto kahit na airconditioned ito. Ganun din ang unti unting  pagkawala ng mga saplot sa katawan namin. 

Moe… I love you… Bulong niya sa akin habang ginagawa ko ang dapat kong gawin.

I love you more, baby..

And The rest is history…

itutuloy…

Naglakad kami ni Julie sa may tabing dagat kung saan kami palaging naglalakad at kung saan ko siya unang nakita at nakilala.

Nakakatuwang isipin na ganun ung unang pangyayayri nung magkita kami. Hindi mo masasabing memorable pero parang hindi mo talaga makakalimutan sa sobrang unusual ng mga nangyari.

Hawak ko padin ang kamay ni Julie. Tahimik lang siya. At ako nanaman nakatitig lang sa maganda niyang mukha.

Julie, naalala mo pa ba yung unang bes na nagkita tayo? Tanong ko.

Napatingin naman sakin si Julie. 

Oo naman. Sino bang hindi makakalimot dun? Then she laughed.

Napangiti naman ako.

Bakit mo natanong? She asked. 

Wala lang. Ang bilis kasi ng panahon eh. Hindi ko naman akalain na yung taong makikilala ko sa worst day ng buhay ko eh yung taong… I paused. Yung taong sobrang close sa akin ngayon.

She smiled. Me too. That was the worst day of my life. How ironic no? Bakit kung kelan ganun ung araw natin, dun pa tayo magkakakilala?

Ewan ko din eh. Siguro, sinadya ni lord na sa ganung paraan tayo magkakilala. Para daw yung worst day magiging best day of our lives na. Then I winked at Julie.

Tseh! Andami mong alam, Magalona! She laughed.

I laughed as well. Tara upo tayo? I asked.

Sige. She smiled.

Then umupo na nga kami.

Tahimik nanaman kami pareho. She was staring at the sky. Ako naman nakatitig sa kanya.

Julie, sana pala dugo na lang ako noh? Seryosong sabi ko.

Huh? Bakit? Tanong niya.

Para lagi akong nasa puso mo! I said then laughed.

Tumawa si Julie at hinampas ako sa balikat. 

Ikaw, Magalona ha! Pwede ba kung babanat ka sabihin mo. Hindi yung bigla bigla na lang. She said in between laughs.

Eto serious na. May blackberry ka ba? 

Wala! Kita mo ngang iPhone gamit ko eh. 

Wag ka nang bumili. I said again.

Bakit nanaman, aber? She asked.

Para ako na lang BB mo! Sabi ko sabay tawa.

Ang dami mo talagang alam noh? Sabi ni Julie habang natawa. Nakitawa na lang din ako sa kanya.

Sus, kinikilig ka lang eh. Biro ko.

Bakit naman ako kikiligin, ha? 

Kasi love mo ko. Sabi ko sabay pa-cute sa kanya.

Kinurot niya naman ang ilong ko. Ang cute cute naman ni Elmooo! Nang-gigigil na sabi niya.

Aray naman, Julie! Sabi ko pagkatapos ay tumawa nanaman kami pareho.

Nang mahimasmasan na kaming dalawa, wala nanamang nagsalita sa amin. Kaya naisipan kong magtanong na lang kay Julie. This time, serious na talaga.

Julie. 

Bakit? Babanat ka nanaman? Tanong niya.

Hindi. Seryosong sagot ko. May itatanong lang ako.

Ano yun?

Ano ba tayo? Seryosong tanong ko sa kanya.

Umiwas naman siya ng tingin sa akin at hindi nagsalita.

Julie, pwede mo bang sagutin yung tanong ko? Kasi, nahihirapan nadin ako. Ang hirap lumugar. Lalo na at ganto ung sitwasyon nating dalawa. Sabi ko. Alam mo namang mahal kita, diba? Pero ni hindi ko mapatunayan yung pagmamahal ko sa’yo kasi bawal. Hindi pwede. 

Nag antay ako ng sagot ni Julie. Pero hindi man lang siya tumingin sa akin. Hindi siya nagsalita. Wala. Nakatingin lang siya sa dagat. 

I sighed. Siguro nga ganito na lang tayo. Ang hirap umasa sa wala. Hayaan mo, hindi na.

Tumayo ako at nagbalak na pumunta sa cabin ko dahil tingin ko naman, wala ng patutunguhan tong pag uusap namin ni Julie.

At nang nagsimula akong maglakad nagulat na lang ako at may kamay na pumigil sa akin.

Moe. Don’t go. Please. Sabi niya sa akin.

Para san pa? Wala naman akong lugar sa buhay mo eh. Andyan na si Sam. Kasal kayo. San pa ako, diba?

Bumitaw ako sa pagkakahawak niya at tumalikod.

Elmo, Mahal kita! Bigla sigaw ni Julie.

Nagulat ako sa mga narinig ko. Pakiramdam ko nananaginip lang ako. 

Agad agad naman akong lumingon sa gawi niya at lumapit pabalik sa kanya.

A.. an.. anong si.. sinabi mo? Tanong ko.

Sabi ko, Mahal kita. Mahal na mahal kita, Elmo Magalona. Sagot niya.

T..Ta.. Talaga?! Sigaw ko. Hindi na mawari ang ichura ko ngayon. Sobrang saya ko kasi. At least ngayon, alam kong mahal din ako ni Julie.

Moe, wag ka ngang maingay. Hindi lang ikaw tao dito kahit sabihin mo pang inyo tong resort. 

Sagutin mo muna yung tanong ko! Tas titigil na ako! Pangungulit ko kay Julie.

Oo na nga. Binge ka ba? Mahal kita eh. Mahal na mahal. Sagot niya habang nakatingin sa mga mata ko.

I put my arms around her waist then she put hers around my neck.

I love you too, Julie. Ngayong alam kong mahal mo din ako, may panghahawakan na akong dahilan para ipagpatuloy to. Kung ano mang meron tayo. 

Wala siyang isinagot. She just smiled. Yung smile na nakita ko sa kanya kanina nung nasa may cabin pa lang kami.

Siguro may problema lang talaga siya… Hayaan mo na nga. Lilipas din yan. I thought.

I simply ignored her expression. Instead, I leaned towards her.

Unti unti kong inilapit ang mukha ko sa kanya. Hanggang sa maglapat ang mga labi namin…

And when the kiss ended, I whispered something to Julie.

I love you, Julie Anne.

I love you too, Elmo. She answered.

itutuloy…